Söz konusu meslek mensuplarının, kendi mesleki unvanları yerine "klinik destek personeli" şeklinde genel bir ifade ile tanımlanması doğru değildir. Bu yaklaşım, sağlık hizmeti sunan bu meslek gruplarının kimliğini geri plana itmekte, görev tanımlarını belirsizleştirmekte ve işçi statüsünü çağrıştıran genel bir çerçeve içine sokulmalarına neden olmaktadır. Sağlık hizmeti sunan her meslek grubunun kendi unvanı ve mesleki kimliğiyle mevzuatta yer alması esastır.

Ayrıca, görev tanımı, yetki ve sorumluluk alanları açık ve net bir şekilde belirlenmediği sürece uygulamada farklı yorumlar ortaya çıkabilecek, çalışanlar ise idarelerin takdirine bırakılacaktır. Bu durum hem çalışanların hak kaybına uğramasına hem de sağlık hizmetlerinin sunumunda uygulama birliğinin bozulmasına neden olabilecektir.

Yönetmelikte kullanılan "klinik destek personeli" ifadesi oldukça genel bırakılmıştır. Sağlık Bakım Teknisyenlerinin, Yaşlı Bakım Teknikerlerinin ve Evde Hasta Bakım Teknikerlerinin hangi görevleri yerine getirebileceği, yetki ve sorumluluklarının sınırları ile yapamayacakları işlemler ayrıntılı şekilde düzenlenmelidir.

Belirsiz görev tanımları, çalışanları hukuki ve idari risklerle karşı karşıya bırakacağı gibi, meslekler arasında görev karmaşasına ve sağlık hizmetlerinin niteliğinin olumsuz etkilenmesine de yol açacaktır.

Yönetmelik; Sağlık Bakım Teknikerlerinin, Evde Hasta Bakım Teknikerlerinin ve Yaşlı Bakım Teknikerlerinin kendi eğitimleri, mesleki yeterlilikleri ve yetkinlikleri doğrultusunda görev yapmalarını güvence altına almalıdır.

 Bunun aksi  uygulamalar hem çalışanların hukuki sorumluluğunu artıracak hem de çalışma barışını ve hizmet kalitesini olumsuz etkileyecektir.

Sendika olarak bu konuda tüm hukuki platformlarda gerekli girişimlerde bulunacağız.